روزنامه اصفهان زیبا
زمان انتشار: پنجشنبه اول بهمن ماه 1388
آدرس: روزنامه اصفهان زیبا، شماره 901- ویژهنامه فرهنگ و هنر، شماره نهم، ستون جیره فرهنگی
باز هم یک هفتهی دیگر و یک ستون پیشنهادهای فرهنگی دیگر برای یک آخر هفتهی خوب که پر است از موسیقی و کتاب و فیلم؛ بفرمایید یک استراحت فرهنگی!
برای آنها که رویای نوشتن در سر دارند!
برای این شمارهی ستون «جیره فرهنگی» میخواهم یک کتاب خاص پیشنهاد کنم. یک کتاب برای همهی دوستداران فعل «نوشتن» و برای همهی عاشقان حرفهی روزنامهنگاری. اصلاً اسمش برای آنها که نوشتن را عاشقانه دوست دارند، وسوسهبرانگیز است. کتاب «رویای نوشتن» را میگویم؛ یک کتاب خوب شامل مصاحبههایی با چهرههای دنیای ادبیات معاصر.
کتاب شامل مصاحبههای منتشر شده در نشریهی پاریس ریویو، نشریهی مشهور ادبی، است که از گفت و گو با مصاحبهگر «جرج پلیمتن»، سردبیر نشریه ادبی پاریس ریویو، گرفته تا مصاحبه با نویسندهی کممصاحبهای مانند همینگوی را در بر دارد. کتاب 336 صفحهای «رویای نوشتن» را مژده دقیقی ترجمه و نشر «جهان کتاب» آن را منتشر کرده است.
یکی از نظرات جالبی که دربارهی این کتاب خواندم، نظر نویسندهی وبلاگ «آبان دخت» بود. او مینویسد:« اگر كتاب روياي نوشتن را داريد، حتما دوباره نگاهی به آن بیندازيد. به رويا ميماند. كتاب خيلي خوبی است. مخصوصاً قسمت گفتگو با گابريل گارسيا ماركز، كه عنوانش هست: «سه روز با گابو» دربارهی كلاسهای روزنامهنگاری و كارگاههای نويسندگی ماركز است. وقتي غرق مطالعه ميشوی، انگار خودت را نشسته روی يكی از صندلیهای دور تا دور آن ميز چوبي بيضي شكل بزرگ ميبينی و يك دفعه، گابريل گارسيا با لباسهاي سفيد يك دست ميآید داخل كلاس و آن وقت است كه ميبينی چقدر دلت ميخواهد اسم تو هم در آن پوشهی سياهی باشد كه از كيف چرمي سياهش بيرون میكشد!»
خلاصه این که کتاب «رویای نوشتن» را میتوانید برای خواندن در یک عصر روز تعطیل، انتخاب کنید. بعد از هر مصاحبه هم، لیست کتابهای منتشر شدهی آن نویسنده در ایران، چاپ شده که کار ارزشمندی است و یک راهنمای خوب برای کتابخوانیهای بعدیمان. کتاب را بردارید. ورق بزنید، مصاحبهی وودی آلن را که به مقولهی طنز پرداخته، بخوانید یا ببینید در کلاسهای روزنامهنگاری نویسندهی «صد سال تنهایی» چه میگذرد به هر حال اگر اهل نوشتن و «اهلی» فعل نوشتن باشید، خواندنش اگر یک لذت مضاعف نباشد، حتماً یک سرگرمی خوب هست!
نوای بربط
دوست دفنوازی داشتم که خاطرهی جالبی تعریف میکرد. میگفت یک روز که از
کلاس دف برمیگشته، در خیابان پسرکی، به دف اشاره میکند و داد میزند:«
کمونچه را!» شما چه قدر سازهای مختلف را میشناسید؟ و صداها را؟ به نظرتان
صدای تار و بربط و دف چه تفاوتهایی با صدای سازهایی مثل گیتار و پیانو و
... دارند؟ البته چند سالی است که موسیقی کم کم جای خودش را در بین مردم
باز کرده است. مدارس موسیقی دوباره رونق گرفتهاند و مردم عادت کردهاند
کودکانشان را در کلاسهای موسیقی ثبت نام کنند.
اما اینها را گفتم که یک آلبوم متفاوت را برای تجربهی موسیقایی آخر هفتهتان پیشنهاد کنم. اگر از آن دسته آدمها نیستید که به هیچ طریقی با موسیقی بیکلام، کنار نمیآیند و اگر از آن دسته آدمها هستید که از تجربههای جدید در زمینههای مختلف مخصوصاً موسیقی استقبال میکنند، میتوانم با خیال راحت آلبوم «از سنگ تا الماس» را به شما معرفی کنم.
آلبوم «از سنگ تا الماس» کاری است از حسین بهروزی نیا که در ايران توسط انتشارات سروش منتشر شد و در كشور كانادا توسط مركز هنری نوا به بازار جهاني عرضه شد. اين آلبوم شامل تکنوازی ساز «بربط» به وسیلهی بهروزينيا است كه پژمان حدادي نيز با او همكاري كرده است. حدادي و بهروزي نيا هر دو از اعضاي گروه دستان هستند و قبلاً هم جدا از كنسرتهای گروهی، با هم آلبوم «وجد» را منتشر كرده بودند.
این آلبوم شامل 9 قطعه از ساختههاي بهروزي نيا است؛ البته غير از قطعه سوم به نام آب كه در جلد کار هم گفته شده برگرفته از آهنگ قديمي به نام «در ميخانه» است. در اين آلبوم قطعات از سنگ آغاز ميشوند و پس از گذر خاك، آب، نور، باد، شب، روز و صبر به الماس ميرسند. «از سنگ تا الماس» چند بار عنوان پرفروشترين آلبوم موسيقي بي كلام سنتي را در بازار داخلی به دست آورده. در جشنواره موسیقی گرمی، بررسی شده اما به جایزه نرسیده است اما در عوض این آلبوم در كنار 42 هزار آلبوم و 93 ژانر موسیقی، رتبه دوم فستيوال موسيقي «جاست پلين» را در زمينه موسيقي خاورميانه كسب كرد.
به هر حال، شنیدن این آلبوم موسیقی 46 دقیقه و سی ثانیهای بیکلام را برای زمانهایی که ذهنتان به اندازهی کافی پر از حرف است و دلتان میخواهد یک موسیقی ملایم بیکلام گوش بدهید، یا زمانهایی که به یک موسیقی ملایم احتیاج دارید برای جاری شدن در فضا و بین آدمهایی که آمدهاند بنشینند به صحبت، توصیه میکنم.
