گریه،خنده:گفتگو با کارگردان آلمانی

خلاصه نمایش:
همه چیز در مزرعه عالی است و به مرغ ها و خوکها خوش می گذرد.
هر کسی خوشحال و راضی استاما نه همه. بدبختانه خوکی به نام آلبین خیلی غمگین است. برای این که تمام پوست و حتی دماغ کوچولو و دم تاپ خرورده کوچکش هم سفید است. هیچ خوک دیگری نمی‌خواهد با او بازی کند. دیگران آلبین را صدا می‌زنن» کوه پنیر» و مرغی هم هست که نمی‌تواند تخم بگذارد...

نمایش آلبین ولیلا یکی از دو نمایشی است که در بخش بین‌الملل جشنواره اجرا می‌شود. بعد از پایان دو اجرای اولشان به سراغ مترجم گروه می‌روم تا هماهنگی‌های لازم را برای مصاحبه انجام دهم. خانم دکتر خلیل که ترجمه همزمانش تئاتر پردیالوگ «آلبین ولیلا» را به حق زیباتر کرده بود،ذ خسته‌تر از آن بود که سوالات مار ار ترجمه کند با این همه، چند تا از سوالات ما خبرنگاران حاظر را ترجمه می‌کند و کارگردان که بعد از دو اجرا و یک بازبینی، بسیار خسته است، به سوالاتمان پاسخ می‌دهد.

به نظر شما، اصفهان قابلیت پایتخت فرهنگی شدن را دارد؟
ما از شهر هنوز چیزی ندیده‌ایم. فقط فضای اینجا(محل برگزاری) را تجربه کرده‌ایم که خیلی صمیمی بود و خیلی مشتاق بودند. این سالن خیلی زیباست. ما در افتتاحیه هم حضور داشتیم. خیلی زنده و پر از شادی و نشاط بود.و یک فضای نمایش خیلی بزرگ و زیبا بود. من اصلاً فکر نمی‌کردم کخ چنین امکاناتی در اصفهان باشد بنابراین نتیجه می‌گیریم که هر چیزی که یک پایتخت تئاتر نیاز دارد را اصفهان دارد.
اینجا در مقایسه با دیگر کشورها چطور بود؟
در اینجا خیلی بزرگسال علاقمند به تئاتر هست که در جاهای دیگر این را نمی‌شود مشاهده کرد.
آیا این کار قبلاً در جشنواره‌های دیگر اجرا شده است؟
این یک قطعه نمایش جدید بود که برای اولین بار در یک کشور خارجی اجرا شد.
البته قبلاً در شهرهای دیگر آلمان اجرا شده است.
اولین اجرا هم در اشتوتگارت بود و بعد هم در چند شهر دیگر آلمان اجر شد.
پیام نمایش چیست؟
همه باید در صلح و صفا باهم زندگی کنند. حتی اقلیت‌ها. آنهایی که با بقیه فرق دارند هم چیزهایی دارند که به ادم بهند. نباید اقلیت‌ها را فراموش کرد.
با تئاتر ایران آشنا هستید؟
سال پیش یک گروه تئاتر ز ایران در فرایبورگ آلمان اجرا داشتندو من از طریق اینترنت قسمتی از آن را دیدم.
چطور بود؟
خیلی جالب بود. خیلی متفاوت از تئاتر ما. امکانات زیادی نداشتند و با ساده ترین امکانات اجرا می‌کردند